Sokakta yaşıyorlar; düzenli bir evleri, aileleri, destekçileri veya arkalarında duran birileri yok. Bazen köprü altında, bazen parklarda, bazen de sanayi bölgesinde kendilerine yatacak bir yer bulup sabaha kadar orada kalıyorlar.
Ama onları biraz tanıdığınızda, dışarıdan görünen görüntünün aslında hikâyenin tamamı olmadığını anlıyorsunuz.
Ama onları biraz tanıdığınızda, dışarıdan görünen görüntünün aslında hikâyenin tamamı olmadığını anlıyorsunuz.
Gerçekten çok komik, keyifli, eğlenceli ve enerjik insanlar. Öyle anlar oluyor ki kendi aralarındaki konuşmalarına veya yaptıkları bir harekete gülmekten kendimizi alamıyoruz. 🤗😀
Bira içmeyi çok seviyorlar. Hayatları düzenli olmayabilir ama kendi dünyalarında kendilerine göre bir yaşam kurmuşlar. Bizimle de çok iyi anlaşıyorlar.
Bira içmeyi çok seviyorlar. Hayatları düzenli olmayabilir ama kendi dünyalarında kendilerine göre bir yaşam kurmuşlar. Bizimle de çok iyi anlaşıyorlar.
Hatta geçen gün onları işe çağırdık. Biz onları tanıyoruz, onlar da bizi tanıyor. Aramızda güzel bir iletişim ve samimi bir dostluk oluştu.
😄 dışarıdan bakınca hikâye biraz farklı
Asıl komik olan ise sokaktan geçen insanların tepkileri. Kendi kendilerine konuşmaya başladıklarında insanlar dönüp bakıyor.
Bir de konuşmanın ortasında birkaç küfür çıkınca, işte o zaman filmler kopuyor.
😀 İnsanların bakışları bir anda değişiyor ve birkaç saniye içerisinde karar veriliyor: "Bunlar deli."
Oysa kimse onları gerçekten tanımıyor. Nereden geldiklerini, neler yaşadıklarını, neden sokakta kaldıklarını veya geceleri nerede uyuduklarını bilmiyorlar. Sadece birkaç dakikalık görüntüye bakıp bütün hayatları hakkında karar veriyorlar.
❤️ insanı sadece görüntüsüyle değerlendirmemek
Elbette kendi kendine yüksek sesle konuşmaları veya çevreyi rahatsız edecek şekilde küfür etmeleri normal karşılanmayabilir.
Fakat insanı sadece yaptığı birkaç davranış üzerinden değerlendirmek de doğru değil. Çünkü onların da gülen, üzülen, sevinen, kızan, şaka yapan ve arkadaşlık kuran tarafları var.
Bazen insanları anlamak için onları uzaktan izlemek yetmiyor. Yanlarına oturmak, konuşmak ve biraz zaman geçirmek gerekiyor.
O zaman dışarıdan "iki deli" olarak görünen insanların aslında ne kadar farklı bir dünyaya sahip olduğunu görebiliyorsunuz.
🌧️ kış geldiğinde hayat daha da zorlaşıyor
Yazın bir şekilde idare ediyorlar. Bir park, bir köprü altı veya sanayide buldukları boş bir köşe geceyi geçirmek için yeterli olabiliyor.
Fakat kış geldiğinde durum değişiyor. Soğuk hava, yağmur ve güvenli bir yerde uyuyamamak onlar için çok daha ağır bir mücadeleye dönüşüyor.
Bütün bunlara rağmen hâlâ gülüyorlar, hâlâ şaka yapıyorlar ve hâlâ hayatın içinden küçük mutluluklar çıkarmaya çalışıyorlar.
🤝 bizim gördüğümüz iki insan
Bizim için onlar sadece sokakta yaşayan iki arkadaş değil. Bazen güldüren, bazen düşündüren, bazen de insanın hayatı farklı bir açıdan görmesini sağlayan iki insan.
Onlar bizi seviyor, biz de onları seviyoruz. Aramızdaki dostluk belki alışılmışın dışında ama samimi. Çünkü insan ilişkilerinde bazen ev, para, kıyafet veya toplumdaki statü değil; birbirini insan olarak görebilmek önemli.
Sokaktan geçen biri onları birkaç saniye görüp “deli” diyebilir. Biz ise biraz daha fazlasını görüyoruz.
Çünkü bir insanın dışarıdan görünen davranışı, onun bütün hikâyesi değildir.
😄 dışarıdan bakınca hikâye biraz farklı
Asıl komik olan ise sokaktan geçen insanların tepkileri. Kendi kendilerine konuşmaya başladıklarında insanlar dönüp bakıyor.
Bir de konuşmanın ortasında birkaç küfür çıkınca, işte o zaman filmler kopuyor.
😀 İnsanların bakışları bir anda değişiyor ve birkaç saniye içerisinde karar veriliyor: "Bunlar deli."
Oysa kimse onları gerçekten tanımıyor. Nereden geldiklerini, neler yaşadıklarını, neden sokakta kaldıklarını veya geceleri nerede uyuduklarını bilmiyorlar. Sadece birkaç dakikalık görüntüye bakıp bütün hayatları hakkında karar veriyorlar.
❤️ insanı sadece görüntüsüyle değerlendirmemek
Elbette kendi kendine yüksek sesle konuşmaları veya çevreyi rahatsız edecek şekilde küfür etmeleri normal karşılanmayabilir.
Fakat insanı sadece yaptığı birkaç davranış üzerinden değerlendirmek de doğru değil. Çünkü onların da gülen, üzülen, sevinen, kızan, şaka yapan ve arkadaşlık kuran tarafları var.
Bazen insanları anlamak için onları uzaktan izlemek yetmiyor. Yanlarına oturmak, konuşmak ve biraz zaman geçirmek gerekiyor.
O zaman dışarıdan "iki deli" olarak görünen insanların aslında ne kadar farklı bir dünyaya sahip olduğunu görebiliyorsunuz.
🌧️ kış geldiğinde hayat daha da zorlaşıyor
Yazın bir şekilde idare ediyorlar. Bir park, bir köprü altı veya sanayide buldukları boş bir köşe geceyi geçirmek için yeterli olabiliyor.
Fakat kış geldiğinde durum değişiyor. Soğuk hava, yağmur ve güvenli bir yerde uyuyamamak onlar için çok daha ağır bir mücadeleye dönüşüyor.
Bütün bunlara rağmen hâlâ gülüyorlar, hâlâ şaka yapıyorlar ve hâlâ hayatın içinden küçük mutluluklar çıkarmaya çalışıyorlar.
🤝 bizim gördüğümüz iki insan
Bizim için onlar sadece sokakta yaşayan iki arkadaş değil. Bazen güldüren, bazen düşündüren, bazen de insanın hayatı farklı bir açıdan görmesini sağlayan iki insan.
Onlar bizi seviyor, biz de onları seviyoruz. Aramızdaki dostluk belki alışılmışın dışında ama samimi. Çünkü insan ilişkilerinde bazen ev, para, kıyafet veya toplumdaki statü değil; birbirini insan olarak görebilmek önemli.
Sokaktan geçen biri onları birkaç saniye görüp “deli” diyebilir. Biz ise biraz daha fazlasını görüyoruz.
Çünkü bir insanın dışarıdan görünen davranışı, onun bütün hikâyesi değildir.